پارت شصت و ششم :

از اون جایی که هیچ اعتمادی به جاوید نداشتم تو اون سه ثانیه ی اول هیچ عکس‌العملی به جملش نشون ندادم. یعنی تو ذهنم فقط داشتم به این فکر می‌کردم که اینم یه دروغ و نقشه ی جدید برای فراره که یهو یکی بی هوا آستین کاپشنمو کشید عقب تا بهش نزدیک تر بشم. وقتی دیدم اونی که داره میاد تو حلقم الوا بلافاصله دستپاچه و معذب « چیزی که تو زندگیم هر هزارسال یه بار اتفاق میوفتاد» دو قدم رفتم عقب تا ازش فاصله Ø

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۲۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مهناز

    1

    عاااالی بود

    ۱۱ ماه پیش
  • زهرا باقری | نویسنده رمان

    فدا 🥰

    ۱۱ ماه پیش
  • میم

    1

    ای وای اونا که فقط دوتا بودن قبلا،چرا حالا که اینا جاوید و الوا رو دارن اینقدر زیاد شدن یه دفعه ؟؟؟؟😮🥺

    ۱۱ ماه پیش
  • زهرا باقری | نویسنده رمان

    نه دیگه سه تا بودنا، زاریم گفته بود.یکی همونی که قبلش باد میاد، یکیشون بالای درخته، یکیشون با سایه وارد میشه🤭😂

    ۱۱ ماه پیش
  • میم

    1

    فعلا جای خودت فرار کن مهردادجان ،جاوید چرا فرار کنه خودش معلوم نیست شکل واقعیش چجوریه که هیچوقت نشونش نداده 🤭🙏🏻❤️🌹

    ۱۱ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️